Tag: Fractievoorzitter

  • digitaal stemmen

    digitaal stemmen

    Digitaal stemmen

    Mijn huis is warm, gelijk de thee als ik op de bank kruip om nog even na te denken over wat er vanavond in de voorbespreking allemaal gezegd is. Ik gniffel. Soms zijn onderwerpen een dubbeltje op zijn kant. Je verwacht echt dat het een kant op valt, maar soms komt daar dan opeens de reuring en rolt dat centje volledig van tafel af. 

    Vanavond was er een bespreking over digitaal stemmen. Wie kan daar nou tegen zijn? Het is transparant, het is overzichtelijk, je kan van partijen overduidelijk hun standpunten zien per dossier, per jaar, per onderwerp. Het bezorgd de griffie minder werk, de voorzitter ook. Het halve land aan raden en de Nederlandse overheid doet het al. Het brengt politiek in huiskamers. Het is 2022, natuurlijk zijn we voor. Toch?

    Ik kon niet minder gelijk hebben. Het is traditie sinds 1850 om de hand te heffen. De hand te heffen. Ik was toen duidelijk nog niet geboren. “Wat als je er als partij nou niet uit bent?”. ‘Dan app je elkaar even om het af te stemmen’ denk ik, gevolgd door als dat niet genoeg is een schorsing. De vraag wordt breed gedragen. Ik snap hem niet. Ondertussen gloeit onze fractieapp.  ‘meegaan met de tijd’ en ‘ minder werk en veel duidelijker’.  We zijn een partij vol jonge mensen, de meeste van ons opgevoed met de digitale wereld en onze oude garde zo bij de tijd dat het geen kwestie is.  ‘Even wennen en weer doorgaan’ zouden ze schouderophalend zeggen. 

    Dan valt het woord. Het is traditie. Even voelt de kloof tussen mijn fractie en de raad immens. Traditie, tja. ‘we willen het gevoel van dat moment niet missen’.  Maar het hele punt is, de huiskamer mist het. De kloof tussen politiek en samenleving is groter dan ooit. Men probeert verbinding te vinden in de keuzes die kamerleden, raadsleden maken. ‘Kijk! Omtzigt stemt dit op dat onderwerp!’ en ‘een kamermeerderheid voor dit’. Het zijn die simpele print screens die zaken voor burgers juist heel helder maken. Het brengt de politiek naar de straat. 

    Er worden voorstellen geschreven, het proeft of de meerderheid niet voor digitaal stemmen is. Ik neem een slok van mijn thee en benieuwd naar hoe dit dubbeltje uiteindelijk valt. Generatiekloofje denk ik. 

     

    Nynke Plaatsman-Visser

    Nynke is de fractievoorzitter van BurgerBelangen.  In haar blog schrijft ze over opmerkelijkheden binnen de Waikse politiek. 

  • Blog van de fractievoorzitter: Ondernemerscafé

    Blog van de fractievoorzitter: Ondernemerscafé

    Blog van de fractievoorzitter: Ondernemerscafé

    Een paar maanden geleden liet een ondernemer mij binnen in de prachtig verzorgde onderneming. Ik vroeg hoe de relatie met de gemeente was. Het is altijd belangrijk om zoiets te peilen als raadslid. Ik ontving een diepe zucht. ” Als ondernemer ben je volkomen afhankelijk van of er de wil is om mee te werken. De ene krijgt het wel, de andere exact hetzelfde niet. Ik zit hier klem”.

    Gister zaten we als politieke partijen op de ondernemersavond. We hoorden ondernemers met prachtige bedrijven, goed voor soms 100 tot wel 400 vaak lokale werknemers, die ons als raadsleden op het hart drukten dat ze het meedenken van de gemeente wel misten. Ze zoeken een gemeente waar je verteld wordt wat er wel kan, in plaats van wat niet. Een gemeente die meedacht in vergunningen, in oplossingen en samen met je om tafel ging. Geen gesjor om 10 centimeter dakrand, als die tien centimeter een lagere uitstoot betekent.

    ” vitamine D, van Durven en doen” verwoordde een ondernemer het zo schetsend. Hij had zijn onderneming, hoewel zijn hart in Wijk bij Duurstede lag, verder uitgebreid naar Duitsland. ” We moesten snel opschalen, maar het proces van vergunningen duurde hier 2,5 jaar”, legde hij me later aan een borreltje uit. De locatie in Duitsland werd binnen 9 maanden gerealiseerd en is operatief. De opschaling naar 100 werknemers is in Duitsland in volle gang. Dat zijn 100 werknemers niet in Wijk bij Duurstede.

    Er was ook een hele grote groep ondernemers niet. De agrariërs in het buitengebied die stuk voor stuk ook weer werkgelegenheid meebrengen. De groep ondernemers die door overheidsbeleid misschien wel het hardst geraakt wordt nu.

    Ik werd geraakt gisteravond. De wil om politiek te bedrijven verdween als sneeuw voor de zon. Ik weigerde mee te gaan in het ” daar moeten we echt wat mee” verhaal. Het probleem bestaat al 18 jaar las ik tussen de regels. De tijd van daar moeten we wat mee is echt al eventjes gepasseerd. Ik ga geen loze beloftes doen als zoethoudertje.  Daar schiet geen ondernemer een stuiver mee op. 

    Als het ons als gemeente niet lukt om ondernemers die lokale werkgelegenheid bieden te ondersteunen en faciliteren in hun bedrijf, wat doen we dan? Het is een noot te kraken, misschien met een bitterbal erbij of een ketel toverdrank. Het is bovenal een cultuuromslag die het L.E.F. vergt om hand in eigen boezem te steken en te zeggen: dit doen we gewoon echt nog niet goed.

    Daar moeten we wat mee? Ja, maar wel nú dan een actieplan. 

    Nynke Plaatsman-Visser 

    Fractievoorzitter van BurgerBelangen met een hart voor lokaal ondernemerschap. Vragen of opnmerkingen over dit onderwerp?
    Schrijf ons! info@oprechteburgerbelangen.nl