Categorie: Blog

Kaders stellen zonder zicht? Niet verantwoord.

In mijn eerdere blog over de financiën van Stichting Wijksport schetste ik hoe deze stichting al jarenlang financieel worstelt. Vooral de structurele verliezen en de oplopende schuldenpositie baarden ons grote zorgen.

Daarbovenop komt dat de gemeente Wijk bij Duurstede voor ongeveer 1,5 miljoen euro garant staat voor leningen van Wijksport. Als de stichting haar verplichtingen niet meer kan nakomen, draait de gemeente -en daarmee de belastingbetaler- op voor de schade.

Geen jaarrekening, wél bezuinigen?

Wat de situatie extra pijnlijk maakt: het college stelt in de concept-kaderbrief voor om te bezuinigen op het sportbeleid, terwijl de financiële positie van Stichting Wijksport op dat moment niet openbaar gemaakt wordt aan de raad. De jaarrekening over 2024 wordt pas ná de besluitvorming over de kaderbrief gedeeld. Daarbij wijkt het college af van de werkwijze van voorgaande jaren. In alle jaren met uitzondering van jaarrekening 2023 werden de jaarrekeningen van Stichting Wijksport beschikbaar gesteld vóór de vaststelling van de kadernota. Alleen bij jaarrekening 2023 en nu opnieuw voor 2024 vindt besluitvorming plaats zonder dat de jaarrekening vooraf bekend is. Dat maakt het onmogelijk om als raadslid zorgvuldig en onderbouwd kaders te stellen.

Kortom: we moeten keuzes maken over sportbudgetten en subsidies zonder dat we zicht hebben op de financiële realiteit van de uitvoerder. Een stichting die al jaren rode cijfers schrijft, en waar we als gemeente financieel aan vastzitten.

Dat is bestuurlijk gezien onverantwoord.

Transparantie is geen gunst, maar een plicht

Als raadslid heb ik formeel verzocht om de jaarrekening van Wijksport per direct beschikbaar te stellen aan de raad, zodat wij onze kaderstellende en controlerende taken kunnen uitvoeren. Hoe kunnen we anders bezuinigingen overwegen, zonder te weten wat de impact is op de exploitatie, het voortbestaan van het sportpark, of de maatschappelijke agenda?

De reactie van het college? Dat men zich aan “het proces” houdt en pas op 15 juli met een raadsmemo komt, terwijl de besluitvorming over de kaderbrief al op 8 juli plaatsvindt. Dat is te laat. Dan zijn de kaders al vastgesteld, en is het risico op verkeerde besluiten levensgroot.

Wijksport: publieke taak, publieke verantwoordelijkheid

Sport is geen luxe. Het draagt bij aan gezondheid, verbondenheid en sociale samenhang. Maar als we blijven opereren met financiële oogkleppen op, zetten we die publieke waarde op het spel.

De gemeente heeft als garantsteller niet alleen een financieel, maar ook een maatschappelijk belang. Daarom moeten we onszelf durven afvragen:

• Hoe zorgen we voor een structureel gezonde exploitatie?
• Waar kunnen we helpen, of juist kritisch bijsturen?
• En vooral: hoe houden we sport toegankelijk voor iedereen, juist in financieel moeilijke tijden?

Dat begint bij één ding: volledige openheid van zaken, op tijd.

Status quo bij CDW: verlamming zonder oplossing

Ondertussen blijft ook de situatie rond voetbalvereniging CDW zorgwekkend. De impasse tussen CDW, Stichting Wijksport en gemeente over de financiële bijdrage duurt voort. Zowel CDW als Dorsteti (tijdelijk) hebben hun betalingen gestaakt.

Ruim acht maanden na indiening van de motie op 24 september 2024 is er nog altijd geen structurele oplossing.

Wordt vervolgd.

In Nederland speelt de lokale democratie een centrale rol. Daarmee zijn het vertrouwen van de inwoners en de betrokkenheid van de bestuurders essentieel. Burgemeesters en wethouders vormen het bestuur van de gemeente en worden gezien als het gezicht van het lokale bestuur. Artikel 36 en 61c van de Gemeentewet stelt expliciet dat burgemeesters en wethouders in de gemeente moeten wonen, tenzij de gemeenteraad hier ontheffing van verleent.

Het belang van lokaal wonen
Het wonen binnen de gemeente zorgt voor een directe verbondenheid met de inwoners en een beter inzicht in lokale kwesties. Soms wordt ontheffing van het woonplaatsvereiste verleend, bijvoorbeeld wanneer het om praktische redenen niet haalbaar is om direct te verhuizen. Dit kan een tijdelijke en uitzonderlijke maatregel zijn. Het is echter niet de bedoeling dat deze ontheffing een standaardpraktijk wordt. Herhaaldelijk ontheffing verlenen zonder zwaarwegende redenen kan negatieve gevolgen hebben, zowel voor de bestuurder zelf als voor de gemeenschap.

Risico’s van wonen buiten de gemeente
Een belangrijk risico is dat de burgemeester of wethouder minder betrokken raakt bij de lokale gemeenschap. Wonen buiten de gemeente kan leiden tot afstandelijkheid, minder inzicht in de lokale situatie en minder directe communicatie met inwoners en maatschappelijke organisaties. Dit kan ertoe leiden dat inwoners het gevoel krijgen dat hun bestuurders niet echt betrokken zijn, wat het vertrouwen in het lokale bestuur onder druk zet. Uiteindelijk kan dit de legitimiteit van het bestuur ondermijnen en leiden tot minder draagvlak voor beleidsbesluiten.

Standpunt van BurgerBelangen
In onze gemeente heeft de gemeenteraad tot nu toe elk jaar opnieuw ontheffing verleend aan wethouders Buitelaar en Kuiper. BurgerBelangen heeft hier altijd tegen gestemd en zal dat bij de komende raadsvergadering opnieuw doen. Wij vinden het belangrijk dat bestuurders dicht bij de gemeenschap staan en lokaal wonen om daadwerkelijk betrokken te kunnen zijn bij de lokale situatie. Wij blijven dan ook kritisch op het gebruik van ontheffingen voor het woonplaatsvereiste, om zo het lokale bestuur en de verbinding met inwoners te versterken.