Auteur: Freddy Scherpenzeel

  • Freddy blogt: Dat bewoners niet gehoord worden, ongekend.

    Freddy blogt: Dat bewoners niet gehoord worden, ongekend.

    Freddy blogt: dat inwoners niet
    gehoord worden, ongekend.

    De winter heeft zijn intreden gedaan in Wijk bij Duurstede. Aan het gras pronkt de bevroren dauw. Samen met mijn honden wandel ik langs de velden. Door mijn hoofd spookt de raadsvergadering van gisteravond. Als geboren en getogen Cothenaar gaat het project aan de Groenewoudseweg me aan het hart. De twee omwonenden die inspraken staken een glashelder verhaal af. Ze waren goed ingelezen en wederom niet meegenomen door de gemeente. Ook zij werden overvallen door een klip en klaar plan voor woningen in hun nabije omgeving.

    Het is het zoveelste project in onze gemeente waar participatie inhoudt dat omwoners geconfronteerd worden met plannen die al zo goed als rond zijn en verder weinig tot geen inspraak hebben. Ik kan me de verontrusting van deze inwoners goed voorstellen. Ik zou zelf ook op zijn zachtst gezegd geen goed humeur hebben als mijn gemeente zo met me omgaat. Dat bewoners strijdbaar zijn voor hun omgeving blijkt uit Sluis Noord waar ze bereid zijn juridische procedures aan te gaan, maar ook hier in Cothen kijken de advocaten al mee. 

    Terwijl ik met de honden de hoek omloop besef ik weer dat het best ernstig is dat een participatietraject niet goed slaagt en inwoners ontevreden zijn. Het kan zo een sterk middel zijn, maar kost nu nodeloos tijd en geld. Sinds ik raadslid ben stuit ik keer op keer op participatietrajecten die eerder tot onvrede leiden dan tot een breed gedragen besluit.   Voorbeelden zijn het Wijkhuis, Sluis Noord, Windenergie, Zonnenvelden, Diftar, ik kan nog wel even doorgaan. 

    Maandag begint het volgende participatietraject begeleid door niet een van de goedkoopste bureaus van Nederland. Het onderwerp is, niet verrassend met dit college, de duurzame opwek van energie. 

    Het baart me na de raadsvergadering van gisteren opeens nog grotere zorgen. Wat kunnen we van deze participatie verwachten? Wordt het niet eens tijd dat wij goed gaan onderzoeken waarom participatie in onze gemeente zo slecht lukt? Wat er nodig is om een project te laten slagen? Is het niet tijd om te leren van onze fouten uit het verleden voordat we het volgende onderwerp inrollen?

    Als ik mijn straat inloop besef ik dat ik de behoefte heb participatie bij de wortels aan te pakken. 

    Wat gaat er mis? We moeten dit écht gaan evalueren als raad. Ik besluit me er hard voor te maken. Voor de mensen aan de Groenewoudse weg én hun beoogde nieuwe buren, maar eigenlijk voor alle inwoners van Wijk bij Duurstede en het vertrouwen dat zij mogen hebben in hun gemeente en de politiek.

    Freddy Scherpenzeel

    Freddy is een van de drie raadsleden van BurgerBelangen.  Als geboren Cothenaar voelt hij zich verbonden met projecten als Groenewoudseweg. 

    Hij gelooft in wijkgericht werken, samen met inwoners aan goede plannen bouwen en ergert zich groen, geel en blauw aan mislukte participatietrajecten. 

    Heb jij vragen of wil je iets kwijt?

    Mail Freddy op: Freddy@oprechteburgerbelangen.nl

  • digitaal stemmen

    digitaal stemmen

    Digitaal stemmen

    Mijn huis is warm, gelijk de thee als ik op de bank kruip om nog even na te denken over wat er vanavond in de voorbespreking allemaal gezegd is. Ik gniffel. Soms zijn onderwerpen een dubbeltje op zijn kant. Je verwacht echt dat het een kant op valt, maar soms komt daar dan opeens de reuring en rolt dat centje volledig van tafel af. 

    Vanavond was er een bespreking over digitaal stemmen. Wie kan daar nou tegen zijn? Het is transparant, het is overzichtelijk, je kan van partijen overduidelijk hun standpunten zien per dossier, per jaar, per onderwerp. Het bezorgd de griffie minder werk, de voorzitter ook. Het halve land aan raden en de Nederlandse overheid doet het al. Het brengt politiek in huiskamers. Het is 2022, natuurlijk zijn we voor. Toch?

    Ik kon niet minder gelijk hebben. Het is traditie sinds 1850 om de hand te heffen. De hand te heffen. Ik was toen duidelijk nog niet geboren. “Wat als je er als partij nou niet uit bent?”. ‘Dan app je elkaar even om het af te stemmen’ denk ik, gevolgd door als dat niet genoeg is een schorsing. De vraag wordt breed gedragen. Ik snap hem niet. Ondertussen gloeit onze fractieapp.  ‘meegaan met de tijd’ en ‘ minder werk en veel duidelijker’.  We zijn een partij vol jonge mensen, de meeste van ons opgevoed met de digitale wereld en onze oude garde zo bij de tijd dat het geen kwestie is.  ‘Even wennen en weer doorgaan’ zouden ze schouderophalend zeggen. 

    Dan valt het woord. Het is traditie. Even voelt de kloof tussen mijn fractie en de raad immens. Traditie, tja. ‘we willen het gevoel van dat moment niet missen’.  Maar het hele punt is, de huiskamer mist het. De kloof tussen politiek en samenleving is groter dan ooit. Men probeert verbinding te vinden in de keuzes die kamerleden, raadsleden maken. ‘Kijk! Omtzigt stemt dit op dat onderwerp!’ en ‘een kamermeerderheid voor dit’. Het zijn die simpele print screens die zaken voor burgers juist heel helder maken. Het brengt de politiek naar de straat. 

    Er worden voorstellen geschreven, het proeft of de meerderheid niet voor digitaal stemmen is. Ik neem een slok van mijn thee en benieuwd naar hoe dit dubbeltje uiteindelijk valt. Generatiekloofje denk ik. 

     

    Nynke Plaatsman-Visser

    Nynke is de fractievoorzitter van BurgerBelangen.  In haar blog schrijft ze over opmerkelijkheden binnen de Waikse politiek. 

  • Hoeveel last hebben lokale bedrijven van de energiecrisis?

    Hoeveel last hebben lokale bedrijven van de energiecrisis?

    De energiecrisis, wie kent en voelt hem inmiddels niet in de portemonnee. Een zorg die BurgerBelangen niet loslaat.  In de afgelopen raadsvergadering kwamen wij al op voor die huishoudens die de rekeningen niet meer kunnen betalen door samen met D66 een initiatiefvoorstel in te dienen om ook de huishoudens tussen de 130% en 140% van minimum inkomen te compenseren. De motie haalde het niet, maar wees niet getreurd, wij blijven sturen op een goede oplossing voor onze inwoners die ook uitvoerbaar is!

    Met onze inwoners hebben we ook onze bedrijven, onze lokale economie. Wij krijgen als partij schrikbarende geluiden over de continuiteit van sommige bedrijven als er niet een snelle oplossing gevonden wordt voor de energiecrisis. Onze lokale economie leidt eronder. Maar hoezeer en wat is de impact? BurgerBelangen doet een peiling onder bedrijven om het daadwerkelijke probleem in kaart te brengen. 

    heb jij een bedrijf binnen onze gemeente, krijg je wel of niet te maken met de energiecrisis? Dan roepen we je op deze peiling in te vullen. Alleen samen kunnen we hier tot een goede oplossing komen. BurgerBelangen is een partij met hart voor de lokale economie en met ondernemersgeest. Wij staan en blijven staan voor onze ondernemers!

  • Blog van de fractievoorzitter: Ondernemerscafé

    Blog van de fractievoorzitter: Ondernemerscafé

    Blog van de fractievoorzitter: Ondernemerscafé

    Een paar maanden geleden liet een ondernemer mij binnen in de prachtig verzorgde onderneming. Ik vroeg hoe de relatie met de gemeente was. Het is altijd belangrijk om zoiets te peilen als raadslid. Ik ontving een diepe zucht. ” Als ondernemer ben je volkomen afhankelijk van of er de wil is om mee te werken. De ene krijgt het wel, de andere exact hetzelfde niet. Ik zit hier klem”.

    Gister zaten we als politieke partijen op de ondernemersavond. We hoorden ondernemers met prachtige bedrijven, goed voor soms 100 tot wel 400 vaak lokale werknemers, die ons als raadsleden op het hart drukten dat ze het meedenken van de gemeente wel misten. Ze zoeken een gemeente waar je verteld wordt wat er wel kan, in plaats van wat niet. Een gemeente die meedacht in vergunningen, in oplossingen en samen met je om tafel ging. Geen gesjor om 10 centimeter dakrand, als die tien centimeter een lagere uitstoot betekent.

    ” vitamine D, van Durven en doen” verwoordde een ondernemer het zo schetsend. Hij had zijn onderneming, hoewel zijn hart in Wijk bij Duurstede lag, verder uitgebreid naar Duitsland. ” We moesten snel opschalen, maar het proces van vergunningen duurde hier 2,5 jaar”, legde hij me later aan een borreltje uit. De locatie in Duitsland werd binnen 9 maanden gerealiseerd en is operatief. De opschaling naar 100 werknemers is in Duitsland in volle gang. Dat zijn 100 werknemers niet in Wijk bij Duurstede.

    Er was ook een hele grote groep ondernemers niet. De agrariërs in het buitengebied die stuk voor stuk ook weer werkgelegenheid meebrengen. De groep ondernemers die door overheidsbeleid misschien wel het hardst geraakt wordt nu.

    Ik werd geraakt gisteravond. De wil om politiek te bedrijven verdween als sneeuw voor de zon. Ik weigerde mee te gaan in het ” daar moeten we echt wat mee” verhaal. Het probleem bestaat al 18 jaar las ik tussen de regels. De tijd van daar moeten we wat mee is echt al eventjes gepasseerd. Ik ga geen loze beloftes doen als zoethoudertje.  Daar schiet geen ondernemer een stuiver mee op. 

    Als het ons als gemeente niet lukt om ondernemers die lokale werkgelegenheid bieden te ondersteunen en faciliteren in hun bedrijf, wat doen we dan? Het is een noot te kraken, misschien met een bitterbal erbij of een ketel toverdrank. Het is bovenal een cultuuromslag die het L.E.F. vergt om hand in eigen boezem te steken en te zeggen: dit doen we gewoon echt nog niet goed.

    Daar moeten we wat mee? Ja, maar wel nú dan een actieplan. 

    Nynke Plaatsman-Visser 

    Fractievoorzitter van BurgerBelangen met een hart voor lokaal ondernemerschap. Vragen of opnmerkingen over dit onderwerp?
    Schrijf ons! info@oprechteburgerbelangen.nl

  • Asielopvang: College Wijk bij Duurstede negeert  wet en zet raad buiten spel.

    Asielopvang: College Wijk bij Duurstede negeert  wet en zet raad buiten spel.

    Als een college een besluit neemt dat gevolgen heeft voor de samenleving, hoort de raad in positie gebracht te worden. Dit houdt in dat de raad op de hoogte gesteld wordt van het te nemen besluit en haar wensen en bedenkingen mag geven. Dit is belangrijk voor de democratie omdat de raad een brede vertegenwoordiging van de samenleving is. Wij zijn de stem van de burgers. De wet is hier glashard in, we moeten vooraf meegenomen worden. Dat is democratie.

    Op 20 september verzekerde het College tijdens de raadsvergadering dat die ochtend het voorgenomen besluit gemaakt was om de asielzoekers langer te laten blijven. Wij mochten als raadsleden wensen en bedenkingen meegeven. Wij besloten dat niet te doen, omdat we wisten dat dit besluit geen voorgenomen besluit was, maar al vast stond. Toch beweerde Portefeuillehouder Meerts dat het besluit pas die ochtend voorgenomen was.

    Wij zijn geen acteurs, maar gewoon inwoners van Wijk bij Duurstede. Wij spelen geen spelletje met democratie. We hadden het sterke signaal dat het definitieve besluit op 15 september al genomen was en de raad daarmee volledig buiten spel gezet was. Wij dienden een motie van treurnis in.

    Raad en wet gepasseerd
    Wij weigeren dat beestje anders te noemen dan het is, het is namelijk een kwalijke zaak voor de democratie en zeker te betreuren. Als een college denkt voorbij de raad, voorbij de wet te kunnen acteren, dan heb je gewoon een gigantisch probleem in je democratie. Geen wonder dat de burger geen vertrouwen in de politiek heeft. Als wij als gemeente de wet breken, welk signaal geef je dan aan je inwoners? Het zet de raad in ieder geval volledig buiten spel.

    Nu blijkt ook uit de besluitenlijst van het College dat het besluit op 15 september al definitief was.
    De raad heeft dus in de raadsvergadering van 20 september een theaterstukje mogen meespelen over een besluit dat in werkelijkheid al definitief was, maar voor de vorm nog even niet. Wij noemen dat een bijzondere vorm van lef, ofwel een glasharde overtreding van de wet, een leugen.

    Onze treurnis is omgeslagen naar wantrouwen. We schamen ons plaatsvervangend voor deze gang van zaken. Een raad zo buiten spel zetten en de wet  passeren? Dit mag niet binnen een democratie.